Je loopt met de hele groep in een arm Thais dorpje, waar mensen met de hand de was doen en hun eigen groente en fruit verbouwen. Maar toch lachen de locals je toe met een vriendlijk gezicht en de kinderen rennen vrolijk om je heen. Er strompelde één jongetje, heel mager, bedroeft en met een lichamelijke handicap achter ons aan. En als je dan met een beetje liefde en een beetje aandacht een glimlach op het gezicht van dat jongentje kan krijgen. Dan is dat hetgeen wat je moet doen, zonder twijfel.