We zijn in Mongolië. Op het programma staat dat  we even langs een boeddhistische tempel zouden gaan.  Speciaal voor ons kwam er een vrouw uit het dorp aanlopen om de deur open te doen. Ze zei dat we niet naar binnen mochten voor we  onze schoenen hadden uitgedaan. De tempel mocht niet vies worden. Nog geen 10 minuten later komen we erachter waarom. De plaatselijke bevolking stroomt toe in hun netste kleren. Iemand komt op ons af lopen en zegt dat we een blauwe sjaal kunnen kopen. Wat blijkt: per ongeluk zijn we ter plekke precies op het moment dat de zogenaamde reïncarnatie van de monnik die heel lang geleden deze tempel bouwde op bezoek komt. We staan klaar met onze sjaal samen met de lokale mensen om de monnik op te wachten. We verwachten een oude grijze man te zien. Tot onze verrassing is de reïncarnatie een 12 jaar oude jongen. Hij wordt omringt door een leger van monniken en iemand die een parapluutje boven z’n hoofd houdt zodat hij geen last heeft van de zon. We zijn uiteraard veel te laat terug in het gerkamp voor het eten. Dat was weer een bijzondere verrassing in het altijd verrassende land Mongolië.